Opublikowano Dodaj komentarz

Pemulwuy: „kłopotliwy dzikus”, który poprowadził Aborygenów przeciwko australijskim kolonizatorom

Pemulwuy tak skutecznie uniknął śmierci z rąk kolonizatorów, że sprzeciwił się, że jego ludzie uwierzyli, że faktycznie nie może dowodzić.

Pemulwuy

Wikimedia CommonsAn grawerowanie Pemulwuy przez Samuela Johna Neele.

Aborygeński bojownik ruchu oporu znany jako Pemulwuy był tak wytrzymałym wojownikiem, że jego ludzie uwierzyli, że jest odporny na kule. Jeden z brytyjskich osadników napisał nawet, że Pemulwuy „utknął w nim, w strzałach, kulach i pociskach około ośmiu lub dziesięciu uncji ołowiu”, a mimo to udało mu się strącić około 30 swoich wrogów.

pod koniec XVIII wieku prowadził walki partyzanckie przeciwko wkraczającym osadnikom Europejskim na jego ziemie w Australii, a nawet skutecznie odpierał kolonizację i niszczenie swoich terytoriów — przez pewien czas.

Ruch Oporu zaczyna się

Pemulwuy urodził się około 1750 roku (dokładna data nie jest znana) w rejonie Botany Bay jako członek plemienia Aborygenów woods na północnej stronie rzeki Georges w Nowej Południowej Walii. Jego imię pochodzi od słowa Pemul, które oznacza ziemię lub glinę.

cierpiał zarówno uszkodzone lewe oko, jak i uszkodzoną lewą stopę (w akcie, który mógł być zamierzony w ramach rytuału, oznaczając go jako człowieka zdolnego do uzdrawiania i wymierzania sprawiedliwości wśród swojego ludu — relacje są różne). Mimo to okazał się zabójczy z włócznią, jedną kolczastą z czerwonymi kamieniami przymocowanymi gumą drzewną.

takie umiejętności szybko się przydały, ponieważ rdzenni Australijczycy w tym czasie nie byli zbyt zadowoleni z ciągłego wkraczania białych osadników na ich ziemie. Nazywali ich Gunin bada, co w języku ojczystym Darug oznacza ” pożeracz gówna.”

epitet wydaje się niedopowiedzeniem, gdy weźmie się pod uwagę, że wielu rabowało ziemie aborygenów dla własnego rolnictwa, a nawet porywało dzieci Aborygenów. Prawie 1500 osadników przybyło na tej pierwszej flocie do Australii z Anglii w 1787 roku, wraz z obcymi zwierzętami, uzbrojeniem i chorobami. Według niektórych relacji, śmiertelna epidemia ospy wśród mieszkańców Pemulwuy w 1789 roku była impulsem do pierwszych ataków przemocy między tubylcami a Europejczykami.

ale kiedy Pemulwuy w 1790 r.pobił gajowego gubernatora, Johna McIntyre ’ a, stosunki stały się naprawdę krwawe. McIntyre był jednym z trzech skazańców wyznaczonych do polowania na zwierzynę po wyczerpaniu zapasów osadników. Był „bany i nienawidzony przez ludzi z Eory” i rzekomo popełnił tak makabryczne czyny przeciwko Aborygenom, że jego koledzy odmówili ich nagrania — i tak makabryczne, że Pemulwuy czuł się usprawiedliwiony, skazując go na śmierć.

osadnicy zidentyfikowali Pemulwuya jako winowajcę dzięki charakterystycznym kolcom znalezionym w włóczni, która zabiła McIntyre ’ a. Wkrótce Gubernator Filip król nakazał wyprawę około 50 ludzi z toporami i workami na głowy, aby zabić sześciu tubylców z plemienia Pemulwuy i schwytać dwóch z nich do egzekucji.

w odpowiedzi na ten dekret o przemocy, Pemuluwy rozpoczął serię własnych ataków na osadników — choć mniej brutalnych. Zakradł się do małych osad kolonizatorów, splądrował je dla jedzenia i splądrował ich domy.

obława na Pemulwuy

Gubernator Filip Król

Wikimedia CommonsGovernor Philip Król Nowej Południowej Walii, Arc nemesis Pemulwuy.

po działaniach wojennych Gubernator król próbował bardziej dyplomatycznego podejścia i rozmawiał z Pemulwuyem. Błagał go: „Pemulwuy. Musisz zdać sobie sprawę, że ludzie na świecie formują się w wiele imperiów. Masz szczęście, że zostałeś wybrany, by stać się częścią Imperium Brytyjskiego.”A kiedy pemulwuy pozostał niewzruszony, zagroził wojownikowi, że zostanie „wymazany”, na co pemulwuy uroczyście odpowiedział: „albo będziesz, kapitanie.”

” ta ziemia cię nienawidzi”, powiedział Pemulwuy, ” nawet jeśli nas zabijesz, ta ziemia będzie Tobą gardzić.”

w tym momencie gubernator nie miał już cierpliwości do Pemulwuy. Wolałby widzieć wojownika martwego, niż stawiać opór. Wysłał grupę poszukiwawczą, aby schwytać wojownika, ale nie mógł namówić innych plemion, by go wydali. Przez lata Pemulwuy unikał schwytania.

Bitwa pod Parramatta

pokojowa dyplomacja między osadnikami a Pemulwuy nie mogła zostać osiągnięta. Po prostu nie chciał ich na swojej ziemi, więc przemoc trwała. Pemulwuy poprowadził gwałtowny bunt przeciwko ich osadzie poprzez liczne ataki. Włóczył bydło, palił chaty, niszczył plony i atakował osadników.

podczas najazdu w 1797, który pemulwuy prowadził na farmie w Toongabbie, został ranny siedmioma kawałkami śrutu w głowę i ciało. Został przewieziony do szpitala, ale udało mu się uciec, mimo że miał żelazko wokół nogi.

pomimo odniesionych obrażeń, Pemulwuy i około 100 innych wojowników wkrótce wkroczyli do osad pod Parramatta i zagrozili włócznią każdemu, kto stanie im na drodze. Żołnierze otworzyli ogień i zestrzelili co najmniej pięciu tubylców, w tym Pemulwuya, który został ranny w głowę i ciało. Ale wielki wojownik zdołał uciec i wytrwać jeszcze raz, prowadząc swój lud do przekonania,że nie jest odporny na przewodzenie.

jak powiedział poprzedni Gubernator John Hunter w 1798:

„wśród tubylców panował dziwny pomysł dotyczący dzikiego Pe-mul-way, który w końcu okazał się dla niego śmiertelny. Zarówno on, jak i oni mieli opinię, że ponieważ był często ranny, nie mógł zostać zabity przez nasze ogniste ramiona.”

Gubernator King miał jednak zamiar udowodnić, że teoria ta jest błędna. Zaoferował mnóstwo nagród za śmierć lub schwytanie wojownika, z których część zawierała 20 litrów rumu i dwie pary ubrań dla każdej informacji. Mimo to nawet gubernator musiał podziwiać ducha Pemulwuya. Pemulwuy był „strasznym szkodnikiem dla kolonii”, pisał gubernator, ale „był odważną i niezależną postacią.”

rzeczywiście, Pemulwuy był tak namiętnym wojownikiem, że przekonał nawet białych skazańców z kolonii karnej osadników do walki razem z nim.

śmierć Pemulwuy

Popiersie pemulwuy

australianfrontierconflicts.com.auA popiersie Pemulwuy.

jednak 2 czerwca 1802 roku Pemulwuy został ostatecznie zabity. Został zastrzelony przez osadnika o imieniu Henry Hacking, który był kuszony nagrodą oferowaną przez gubernatora. Jego głowa została usunięta, zakonserwowana i odesłana do Anglii, gdzie była przechowywana w kolekcji znanego naukowca Sir Josepha Banksa. Przez pewien czas w XIX wieku szef pozostał w Royal College of Surgeons w Londynie, ale od tego czasu zaginął.

gdzie jest teraz głowa wielkiego wojownika, nikt nie przypuszcza, ale wielu ekspertów spekuluje, że prawdopodobnie znajduje się w piwnicy Muzeum gdzieś w Anglii. „Jest całkiem możliwe, że po prostu siedzi gdzieś w szufladzie lub półce” – ubolewał jeden z takich ekspertów.

choć los jego głowy pozostaje niepewny, moc jego dziedzictwa nie Aborygeńscy starsi zwrócili się do brytyjskiego rządu w 2010 roku w poszukiwaniu głowy ich wielkiego wojownika. Chociaż nie mają jeszcze szczęścia, być może Historia Pemulwuy może ostatecznie mieć bardziej odpowiedni koniec dla tak heroicznego wojownika.

następnie przeczytaj, jak Aborygeni są uważani za najstarszą kulturę Ziemi. Następnie dowiedz się więcej o godnym pożałowania ludobójstwie Aborygenów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.